SIRIDI. ΜΕΛΕΤΗ ΠΡΟΣΑΡΜΟΣΤΙΚΗΣ ΕΠΑΝΑΧΡΗΣΗΣ

ΤΑ ΣΥΡΜΑΤΑ

Στη Μήλο, τα πολύχρωμα ‘σύρματα’ – υπόσκαφες κατοικίες με κτιστή πρόσοψη – δημιουργήθηκαν για την προστασία των βαρκών τον χειμώνα και σταδιακά έγιναν χώροι διαμονής των ψαράδων, αποτελώντας δείγμα λαϊκής κυκλαδίτικης αρχιτεκτονικής. Η σύγχρονη αναδιαμόρφωση του καταλύματος εμπνέεται από τη λιτότητα της εφήμερης κατοίκησης του ψαρά η οποία αναζητά το ουσιώδες και λειτουργικό, απορρίπτοντας κάθε περιττό στοιχείο. Η απλότητα αυτή συνυπάρχει αρμονικά με τις απαιτήσεις της φύσης και τις ανάγκες της διαβίωσης, αποτυπώνοντας έναν τρόπο κατοίκησης βαθιά συνδεδεμένο με το περιβάλλον και τον ρυθμό του.

Η ΑΝΑΦΟΡΑ

Σύρμα : (< σέρνω): (< σύρω) : < τραβάω-μετακινώ (επάνω στο έδαφος)

Η λέξη ‘σύρμα’ συνδέεται με την έννοια της κίνησης. Το σύρμα αποτελεί έναν ενδιάμεσο χώρο που ενώνει δίπολα όπως γη / θάλασσα, μέσα / έξω, φώς / σκιά, λειτουργώντας όπως μια μεσογειακή αυλή. Στην παρέμβαση μας εστιάσαμε στην έννοια του μεταβατικού χώρου, αντιμετωπίζοντας το κτίσμα ως μια ‘αυλή’, διατηρώντας το κέλυφος και υιοθετώντας την απλότητα και την αδρότητα των υλικών του εσωτερικού.

Η ΒΑΡΚΑ

Η βάρκα αποθηκευόταν στο κέντρο του σύρματος. Στη νέα χρήση, την αναπαριστά ένα κινητό τραπέζι που σύρεται μέσα/έξω, εξυπηρετώντας διαφορετικές λειτουργίες κατά τη διάρκεια της ημέρας. Η επανερμηνεία της βάρκας στο τραπέζι που σέρνεται μέσα και έξω στην σύγχρονη συνθήκη του κτίσματος,αποτελεί το βασικότερο στοιχείο της παρέμβασης μας. Τοποθετώντας σε γραμμική διάταξη τους χώρους,εντός και εκτός, το τραπέζι μπορεί να μετακινηθεί ανάλογα με τις ανάγκες και την ώρα της ημέρας. Η κίνηση του τραπεζιού ενεργοποιεί τον ενδιάμεσο χώρο ενώ παραπέμπει στο σύρσιμο της βάρκας του ψαρά που κάποτε έμενε εκεί. Το μπλε και το ξύλο του τραπεζιού συνδέονται αισθητικά με την πόρτα, που παραδοσιακά έφερε το χρώμα της βάρκας.

ΤΟ ΠΛΕΓΜΑ

Για τον διαχωρισμό των βοηθητικών χώρων χρησιμοποιήθηκε ένα μεταλλικό πλέγμα, εμπνευσμένο από τα αλιευτικά δίχτυα, το οποίο λειτουργεί όχι ως σταθερό όριο αλλά ως ευέλικτο, προσωρινό διαχωριστικό. Η παρουσία του έρχεται σε διάλογο με το παλαιό κέλυφος, σηματοδοτώντας διακριτικά τη σύγχρονη αρχιτεκτονική παρέμβαση.

Η ΠΟΡΤΑ

Διατηρήθηκε η ξύλινη μπλε πόρτα, ως φόρος τιμής στην κυκλαδίτικη ταυτότητα και τη μνήμη του χώρου, με τις παρεμβάσεις να περιορίζονται αποκλειστικά στο εσωτερικό.