ΔΥΟ ΚΑΤΟΙΚΙΕΣ ΣΤΗΝ ΚΗΦΙΣΙΑ

Το συγκρότημα των δύο κατοικιών περιβάλλεται από σύγχρονες πολυκατοικίες, οι οποίες συνυπάρχουν με χαμηλότερης κλίμακας μονοκατοικίες και δημόσιους χώρους πρασίνου.

Κύριος στόχος της μελέτης υπήρξε η εξασφάλιση της αυτονομίας και της ιδιωτικότητας κάθε κατοικίας, μέσα από τη διαμόρφωση μιας κατασκευής σε διάλογο με τη μικροκλίμακα της γειτονιάς.

Η βασική συνθετική χειρονομία επικεντρώνεται στη διαμόρφωση ενός ενιαίου και συνεκτικού όγκου, εναρμονισμένου με την κλίμακα του περιβάλλοντος αστικού ιστού. Μέσω επιλεκτικών αφαιρέσεων από την αρχική κτηριακή μάζα, διαμορφώνονται υπαίθριοι και στεγασμένοι χώροι, οι οποίοι συμβάλλουν στη χωρική ποιότητα των κατοικιών. Η αξιοποίηση τμήματος του ισογείου ως αυλής σε συνδυασμό με την επικλινή απόληξη του όγκου -τυπολογικά στοιχεία χαρακτηριστικά της γειτονιάς- διαμόρφωσαν το τελικό αποτέλεσμα.

Η πρώτη κατοικία τοποθετήθηκε στο ισόγειο ενώ η δεύτερη καταλαμβάνει τους δύο ανώτερους ορόφους, υποχωρώντας από το περίγραμμα της βάσης, με στόχο την ενίσχυση της χωρικής ποικιλίας. Οι στεγασμένοι υπαίθριοι χώροι παρουσιάζουν διαφοροποιημένα χαρακτηριστικά, οπτικές διασυνδέσεις και δυναμικές εναλλαγές φωτός και σκιάς. Οι σχεδιαστικές αρχές τόσο του κτηρίου όσο και του περιβάλλοντος χώρου συνέβαλαν στη βελτίωση του μικροκλίματος.

Η μελέτη όρισε τις δημόσιες και ιδιωτικές ζώνες κάθε κατοικίας με βάση τον προσανατολισμό του οικοπέδου και τις ανάγκες ιδιωτικότητας,. Τα ανοίγματα τοποθετούνται με τρόπο ώστε να ευνοείται ο διαμπερής αερισμός, η μέγιστη αξιοποίηση του φυσικού φωτός και η οπτική σύνδεση με τον περιβάλλοντα χώρο πρασίνου.